Κατά λάθος συγκινητική ...

14.4.14
Επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη, είχα την τύχη/ατυχία να γνωρίσω μια κυρία που έλεγε σε όλους την ίδια ιστορία.
Ξεκινούσε κάπως έτσι: Τον γνώρισα όταν ήμουν 21 χρονών και σπούδαζα πληροφορική, δεν κάναμε και τότε μαθήματα, εξάλλου δεν μου άρεσε. Ένα μάθημα έκανα και τα παράτησα μετά. Αφού τον γνώρισα και τον αγάπησα έφυγε είπε στην Κρήτη και θα ερχόταν να με παντρευτεί, τον περιμένω κάθε φορά που λέει οτι θα έρθει. Σήμερα είπε,
ότι θα έρθει αλλά πάλι θα με στήσει...
Στην αρχή, η αλήθεια είναι οτι δεν της έδωσα καμία σημασία. Μια γυναίκα που μιλάει σε όλους και λέει σε όλους την ιστορία της "ε και τι με νοιάζει εμένα;". Νομίζω πως αυτό σκέφτηκαν και οι υπόλοιποι.
Έπειτα παίρνει τηλέφωνο και λέει απογοητευμένη "Μπαμπά, Πάλι δεν ήρθε! Με κορόιδεψε πάλι... πάλι μας κορόιδεψε".
Εκείνη τη στιγμή η βαρετή ιστορία, με έκανε να νιώσω λύπη και μερικές ενοχές που την θεώρησα "τρελή"... Ακόμα κι αν αυτός που την κορόιδεψε δεν υπήρξε ποτέ, ακόμα κι αν υπήρξε κάποτε κι αυτή ζει στον δικό της κόσμο, αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι η επιμονή της να περιμένει 3 ώρες στο σταθμό για να τον δει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου