Να 'ταν τα νιάτα δυο φορες (;;)

9.4.14


Καθημερινή. Βράδυ κι εγώ μέσα, να κάνω flashback στην εφηβεία μου και συγκεκριμένα στις τότε μουσικές μου επιλογές, (και μια αφορμή για να σας ζαλίσω τώρα που έκλεισε ένα χρόνο το blog μου!).

Ξεκίνησα χαλαρά την αναδρομή, με Epica, The Birthday Massacre (ωχ! Ναι είμαι η ντροπή της οικογένειας), ReVamp και άλλες γυναικομπάντες, που άκουγα σαν κορίτσι κι εγώ…
Τότε βλέπαμε την όμορφη και λίγο “πειραγμένη” τραγουδίστρια των The Birthday και ακούγαμε τόσο πωρωμένα τη μουσική τους σα να μην υπάρχει αύριο! Σήμερα, χαζεύω παλιά τους live (καινούργια δεν θα αντέξω) και σκέφτομαι: «Μα καλά, υπήρχε κόσμος άνω των 20 που πήγαινε σε live τους και χτυπιόταν έτσι; Και ΑΝΤΡΕΣ; Πόση παντόφλα πέφτει τελικά;;»  Επίσης τότε ακούγαμε μια πολύ καλή γυναικεία φωνή (βλ: Simons Simone) και νομίζαμε ότι φτάσαμε την τελειότητα. Πλέον απλά τρέχω μακριά από κάθε "metal-όπερα”. 


Όπως επίσης κάτι άλλο που παρατήρησα, ένας ωραίος, μπασίστας/κιθαρίστας/πληκτράς (ποτέ ντράμερ γιατί δεν τον δείχνουν αρκετά) αρκούσε για να είναι μια μπάντα η “αγαπημένη” μου, πλέον δεν ισχύ… Ωπ! Μισό λεπτό να σκεφτώ, Nightstalker, Rotting C., Zakk W., Robb Flynn… οκ, τελικά ακόμα αρκεί κι ας μη γελιόμαστε, κάθε μεταλας που σέβεται τον εαυτό του έβαζε live από Epica και το έβαζε στο mute και full screen.

Έπειτα, έρχεται η “ωρίμανση” –μουσικά τουλάχιστον- που θέλουμε να ακούσουμε κάτι πιο… πιο ψαγμένο βρε αδερφέ! Οπότε αν η τύχη είναι με το μέρος σου, σίγουρα θα περάσεις από την εποχή του heavy metal, αν το κάρμα σου είναι μαυρισμένο, θα συνεχίσεις με metalcore, deathmetalcore, gothmetalcore… και γενικότερα ότι τελειώνει σε –core!


Στη πρώτη περίπτωση, ξεκινάς με τους πιο γνωστούς που σου έχει δώσει ο μεγαλύτερος αδερφός, ένας φίλος, ένας δάσκαλος στο σχολείο. Iron Maiden, Metallica κτλ είναι πλέον οι αγαπημένες σου μπάντες και φυσικά έχεις και την ανάλογη γκαρνταρόμπα, επειδή όμως αργά ή γρήγορα θα καταλάβεις ότι αυτοί –αν και καλοί- δεν είναι το “ψάξιμο” που θέλεις θα συνεχίσεις με thrash, death… αλλά στο τέλος να μου το θυμηθείς, θα καταλήξεις να ακούς progressive, δεν θα το πιστεύεις από εκεί που τραγουδούσες “Raise your hands, watch the sky just before you die” και κυλούσε ένα πατριωτικό δάκρυ, θα φτιάχνεσαι με τους φιλόσοφους Dream Theater και τους Rush!

Βέβαια, το χειρότερο γεγονός στην ιστορία του μεταλα είναι να γίνει… μπουζουκάς!

Δέχομαι να γίνεις κουλτουριάρης και να ακούς progressive, jazz, rock κτλ, δέχομαι να μείνεις 40 χρόνια έφηβος και να ακούς για πάντα heavy metal αλλά αδερφέ μου δεν δέχομαι να το ρίξεις στο “ανάβω δυο τσιγάρα και πίνω δυο ποτά”, είναι το άλλο άκρο πώς να το κάνουμε!

1 σχόλιο:

  1. Δε μπεστ ποστ! Χρόνια πολλά!!!!! Δεν έχω ιδέα τι ακριβώς περιγράφεις πιο πάνω, αλλά μου άρεσε ο τρόπος που το κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή