Καταραμένοι: «Είμαι ο Φρανσουά…»

30.4.15

«Καταραμένο» χαρακτηρίζουμε συνήθως κάποιον που έχει άτυχη ζωή, όμως στη προκείμενη περίπτωση οι «καταραμένοι ποιητές» είναι αυτοί που είχαν ανήθικη ζωή, όμως αυτή είναι και έμπνευση για την συγκλονιστική ποίηση που έχουν αφήσει. Συνήθως περιγράφουν περιπέτειες  τον θάνατο, τις γυναίκες, τους φόνους και η αλήθεια είναι πως με ένα περίεργο τρόπο μας γοητεύουν! 
Ένας από αυτούς είναι ο Φρανσουά Βιγιόν, που γεννήθηκε το 1431 και δεν γνωρίζουμε για τον θάνατο του, πάντως εξαφανίστηκε το 1463 περίπου. 
Όλα στη ζωή του είναι αβέβαια, ακόμη και το όνομα του ίσως ήταν François de Montcorbier ή François Des Loges ή κάποιο άλλο. Ορφάνεψε μικρός και είναι πιθανό να μεγάλωσε με τον θείο του. Το 1452 του απονεμήθηκε ο τίτλος “Maitre es arts”, από το Πανεπιστήμιο.  Ενώ η «άστατη» ζωή θα ξεκινήσει το 1455, όταν θα μαχαιρώσει έναν


κληρικό, εξορίστηκε για έναν χρόνο από το Παρίσι όμως την επόμενη χρονιά αναγκάζεται να εγκαταλείψει πάλι το Παρίσι, με αφορμή τη συμμετοχή του στη διάρρηξη του κολεγίου.  
Εκείνη τη περίοδο γράφει το ποίημα του «Μικρή Διαθήκη» (ή αλλιώς «Κληροδοσία») . Μ’ αυτό το σαρκαστικό ποίημα, κληροδοτεί τα μαλλιά του στον κουρέα, τις δεκάρες του σε τοκογλύφους και στον γραμματέα του κακουργιοδικείου  το ενεχυριασμένο του σπαθί. 
Αργότερα θα τον βρούμε στο Μπλουά, στην φυλακή με νέα παραπτώματα όμως το 1457 αμνηστεύεται και παίρνει μέρος σε έναν ποιητικό διαγωνισμό με την μπαλάντα του «Πλάι στη βρύση πεθαίνω διψασμένος». 
Το καλοκαίρι του 1461 το πέρασε σε φυλακή στον Λίγηρα και απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο, που γράφει το μεγαλύτερο έργο του την «Μεγάλη διαθήκη» στο οποίο μας περιγράφει για τις δυστυχίες της ζωής, την αρρώστια, τη φυλακή, τα γερατειά και τον θάνατο.  Μας αναφέρει έντονα, τις αναμνήσεις του από τα καπηλειά, τους φίλους και τις πόρνες που συναναστράφηκε στη ζωή του.
Τέλος το 1462 καταδικάζεται να κρεμαστεί και στην φυλακή γράφει την «Μπαλάντα των Κρεμασμένων» και το σατιρικό τετράστιχο «Είμαι ο Φρανσουά…». Το 1463 όμως μετατρέπει την ποινή του σε εξορία από το Παρίσι και από εκεί χάνονται για πάντα τα ίχνη του.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου