Το δράμα μιας τρελής: Σχέσεις και "τέτοια"...

11.5.15
Πριν λίγες μέρες βρέθηκα κατά λάθος σε μια συζήτηση δυο κοριτσιών, περί σχέσεων και “τέτοια”. Λέει η πρώτη, η οποία να σημειώσω είναι η πιο ρομαντική σε τέτοια θέματα:    «…εγώ όμως τον θέλω και αυτός δεν μου δίνει πολύ σημασία» και η λίγο πιο ψύχραιμη της παρέας την συμβουλεύει «ε! χώρισε τον».

Η αλήθεια είναι ότι, την λύση στο πρόβλημα της, την πήρε και συμφωνώ με την «ψύχραιμη- φίλη». Όμως, το γεμάτο απογοήτευση ύφος της «ερωτευμένης- φίλης» όταν έλεγε «όμως εγώ τον θέλω…»  έμοιαζε σαν ένα παιδάκι που το τιμώρησαν χωρίς να φταίει και τότε σκέφτηκα εκείνα, τα άτιμα τα αισθήματα, που άμα είσαι ερωτευμένος σε τυφλώνουν και δεν μπορείς να δεις τα πράγματα από την άλλη πλευρά. 
Έχουν περάσει όμως τόσες μέρες και ακόμα σκέφτομαι την κουβέντα μας. Αν εφαρμόσει την σκληρή λύση, πολύ πιθανό να την τηρήσει λίγες μέρες και έπειτα να του στείλει μήνυμα ή να ενδώσει σε δικό του. 
Αν όμως, συνέχιζε να είναι με έναν άνθρωπο που –κατά τα λεγόμενα της- αδιαφορεί απέναντι της, νιώθει πως δεν μπορεί να μοιραστεί τα δικά της όνειρα και σκέψεις, αργά ή γρήγορα θα νιώσει πίεση, εξάλλου όλοι θα νιώθαμε έτσι αν δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε με ένα αγαπημένο μας πρόσωπο. 
Η πίεση αυτή, κάποια στιγμή θα μεγάλωνε και θα την στεναχωρούσε η κατάσταση που επικρατεί και τότε θα γινόταν το μεγάλο «μπαμ» που ονομάζεται «ξε-νέ-ρω-μα»! 


Είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και σ’ αυτή τη περίπτωση το καλό είναι ότι η απόφαση της θα είναι «μη αναστρέψιμη».  Το κακό βέβαια είναι ότι ο χρόνος μέχρι να φτάσεις στο τελευταίο στάδιο, δεν είναι ίδιος για όλους. Εσένα μπορεί να σου πάρει μια βδομάδα, εμένα έναν χρόνο… Εκεί νομίζω παίζει μεγάλο ρόλο πόσο εγωιστής είσαι, για να (μην) δεχτείς την κατάσταση. 
Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να έχεις την αξιοπρέπεια να φεύγεις. Κάνουμε σχέσεις (είτε φιλικές, είτε ερωτικές) για να περνάμε καλά, να επικοινωνούμε, να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη, όταν συμβαίνουν αυτά είμαστε ευτυχισμένοι. Οπότε για ποιο  λόγο να μένουμε σε μια σχέση που μας θλίβει και δεν μας καλύπτει; Ίσως όσο χρόνο σπαταλάμε στο να «διορθώσουμε» τα πράγματα, να έχουν περάσει από δίπλα μας πολλές ευκαιρίες. 



Ποτέ μην εξιδανικεύεις τους άλλους. Δεν θα ανταποκριθούν ποτέ στις προσδοκίες σου. Leo Buscaglia.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου