Συμβαίνει... σχεδόν τώρα!

15.7.15
Θα είναι περίπου δυο –ίσως και κάτι παραπάνω, χρόνια από τότε  που αποφάσισα να αποκτήσω ένα blog- ημερολόγιο, γράφοντας εδώ άρθρα, με θέμα: ότι με απασχολεί, παρατηρώ, μαθαίνω, αισθάνομαι.
Αν και  αυτή η στιγμή που γράφω το κείμενο είναι η πιο ευχάριστη και ξεκούραστη για μένα ώρα της ημέρας, υπάρχουν μερικές «κατάρες» που  με κυνηγάνε (και νομίζω τον καθένα) όταν ξεκινάω ένα άρθρο αλλά και γενικότερα…


1 Δεν μπορώ να γράψω ούτε μια σειρά άμα δεν υπάρχει το κατάλληλο μουσικό χαλί. Δεν είναι πάντα ένα συγκεκριμένο άλμπουμ, γι αυτό και το κάνει πιο δύσκολο. (για να σε βάλω στο mood, τώρα ακούγεται αυτό)


2 Όταν έχω τόσες πολλές ιδέες, αλλά τόσο πολύ λίγο χρόνο. 
Κι όταν έχω τόσο χρόνο και καθόλου ιδέες…

3 Εκείνες τις φορές που μου έχει ζητηθεί να γράψω ένα κείμενο – που το θέμα ίσως και να μην με αφορά άμεσα. Όμως όταν το διαβάσουν οι γνωστοί και οι φίλοι πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα βιωματικό σημείωμα! 

4 Όταν προσπαθώ να ξεκινήσω ένα θέμα όμως λόγω έλλειψη συγκέντρωσης καταλήγω να  κάνω μαραθώνιους σειρών και ταινιών.


5 Όταν συμβαίνει το παραπάνω και μου έρχεται η έμπνευση και η όρεξη τα χαράματα. 

6 Όταν τελειώνει ο καφές πριν από τη δουλειά.


7 Η χειρότερη στιγμή για μένα είναι όταν δεν μπορώ να εκφραστώ σε κάποιον με λόγια, οπότε είμαι έτοιμη να του προτείνω να του στείλω ένα mail

8 Την στιγμή που μου λένε «Νατάσσα, μιλάς σαν να μας υπαγορεύεις άρθρο».  Η αλήθεια είναι ότι εκείνη τη στιγμή γελάω σκεπτόμενη ότι ίσως να το κάνω και άρθρο!

9 Τελικά η χειρότερη στιγμή είναι όταν έχω μια ιδέα και δεν μπορώ εκείνη τη στιγμή να την καταγράψω.  


10 Τέλος, όταν διαβάζω ένα άρθρο και συμφωνώ… νιώθω πως σχεδόν με καλύπτει απόλυτα… έχει και χιούμορ… βρήκα το άλλο μου μισό… και τελικά είναι ένα δικό μου, παλιότερο.   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου