"Ψυχαναγκαστικές" απολαύσεις...

18.7.15

Όλα ξεκίνησαν από το πρώτο μου κουκλόσπιτο, στο τέλος κάθε παιχνιδιού οι κούκλες έπρεπε να τοποθετηθούν στην σωστή θέση, για την επόμενη μέρα. 

Αργότερα η μανία μου να ταξινομώ τα μανταλάκια ανάλογα με το χρώμα και το υλικό τους, δείγμα νοικοκυροσύνης είπαν. 
Με αποκορύφωμα πριν δυο χρόνια την επίσκεψη ενός φίλου μου, που κατάλαβα πως δεν μπορώ να ζήσω, στο ίδιο σπίτι, με άλλο άτομο για περισσότερο από μια μέρα.
Αυτή ήταν και η αφορμή που άρχισα να σκέφτομαι αν έχω κάποια διαταραχή, είχαν δίκιο τελικά οι φίλοι μου ότι είμαι ψυχαναγκαστική;
Η υποψία άρχισε να φεύγει όταν ξεκίνησα να διαβάζω άρθρα σχετικά με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή,  σύμφωνα με τα οποία το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που πάσχουν, πράττουν με βάση το άγχος και τον φόβο ενώ δεν ευχαριστιούνται την διαδικασία αυτή!
Τότε κατάλαβα ότι η δικιά μου «ασθένεια» ήταν απλά μια συνηθισμένη κληρονομική μανία και το επόμενο βήμα είναι να παραδεχτώ τις κρυφές  τελετουργίες/ τα συμπτώματα μου:


1 Μ’ αρέσει λοιπόν να ταξινομώ τα βιβλία μου με την παρακάτω σειρά: 

Ψυχολογίας- φιλοσοφίας – λογοτεχνία – ποίηση – ξένη λογοτεχνία – βιβλία για παιδία.

2 Πρώτα μπαίνουν τα κόκκινα, μετά τα πορτοκαλί, ύστερα τα πράσινα και στο τέλος τα μπλε μανταλάκια…

3 Ενώ στον πάγκο, αριστερά το βαζάκι της ζάχαρης και δεξιά του καφέ.

4 Δεν αντέχω αν υπάρχει ένα αντικείμενο εκτός θέσης, από αυτό προκύπτει και η αδυναμία μου να μείνω με κάποιο άτομο αρκετό καιρό.

5 Έχω μεγάλη αδυναμία στους ανοιχτόχρωμους τοίχους. Με χαλαρώνουν, δίνουν την αίσθηση καθαριότητας (όταν είναι κι ολας!), φρεσκάδας σε σύγκριση με έναν τοίχο με πολύ έντονα ή σκούρα χρώματα.

6 Αν και προτιμώ να βλέπω κάθε φορά από μια σειρά. Πολλές φορές τυχαίνει να παρακολουθώ 2-3, πάντα θα βλέπω ίσο αριθμό επεισοδίων (τουλάχιστον όταν είναι εφικτό).

7 Νιώθω τύψεις αν αφήσω ένα βιβλίο μισοτελειωμένο και ξεκινήσω κάποιο άλλο.

8 Η απολαυστική στιγμή που ξυπνάς στη κρεβατοκάμαρα σου, είναι όλα καθαρά και στην θέση τους. Από την άλλη αν αφήσω το κρεβάτι ξέστρωτο το σκέφτομαι μέχρι να γυρίσω σπίτι. 

9 Αν τακτοποιώ τη ντουλάπα και τα καλλυντικά μου; Κάθε φορά που ανοίγω τη ντουλάπα μου και κάθε φορά που περνάω μπροστά από τα καλλυντικά.

10 Θες να χαλαρώσω; Πήγαινε με σε ένα γήπεδο τένις, αυτό το «τικ-τακ» που σε νευριάζει εμένα με χαλαρώνει απίστευτα.

11 Κάτι τελευταίο, που λίγοι με καταλαβαίνουν, βλέπω ξανά και ξανά ταινίες που έχω δει. Χωρίς λόγο… Ειδικά όταν προσποιούμαι, σε άλλους πως την βλέπω για πρώτη φορά, πιστεύω πως θα έπρεπε να μπω στην δραματική σχολή!

Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα ότι όλα τα παραπάνω, δεν πρόκειται για ψυχαναγκαστικές συνήθειες, διότι όλα αυτά δεν τα κάνω με τον φόβο, το άγχος και την ανικανότητα να τα ευχαριστηθώ. Μάλλον για το ακριβώς αντίθετο (ένα είδος θεραπείας, αν θες!).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου