Το Γαλαζοπούλι της ευτυχίας

21.9.15

Πρόσφατα είδα μια ταινία (δυστυχώς άργησα αρκετά να την δω) που μου κέντρισε αρκετά το ενδιαφέρον, αφού είναι από τις ταινίες που δεν τις παρακολουθείς απλά, αλλά σε βάζουν στην διαδικασία να τις σκέφτεσαι ώρες μετά, ίσως και μέρες.
Στην συγκεκριμένη υπόθεση, υπήρχε ένας άντρας που με την παρουσία του κατάφερε να αλλάξει προς το καλύτερο, τις ζωές πολλών ανθρώπων.
Σε συνδυασμό, με την μόνιμη σκέψη τον τελευταίο καιρό, ότι πλησιάζει η ώρα  που θα αφήσω το “παλατάκι” μου, την καθημερινότητα και ορισμένα άτομα… η ταινία ήταν το κερασάκι στην τούρτα μου! 
Έτσι άρχισα να σκέφτομαι τους ανθρώπους που είχαν καταφέρει να μου φέρουν σημαντικές αλλαγές, παρ’ όλου που δεν γνωριζόμασταν αρκετό καιρό, όπως συμβαίνει συνήθως και γι αυτό νομίζω, δεν πρόλαβα να “εκμεταλλευτώ”  τον χρόνο όπως θα έπρεπε.
Τελικά η ταινία δεν ήταν και τόσο "φαντασίας", με έκανε να διαπιστώσω ότι το δικό μου "Γαλαζοπούλι" είναι οι άνθρωποι που γεμίζουν ουσιαστικά την ζωή μου. Είναι μεγαλειώδες το δέσιμο δυο ανθρώπων που καταφέρνουν αβίαστα να επικοινωνήσουν τόσο καλά.
Εδώ θα μπορούσα να προσθέσω μια εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που αναφέρομαι σ' αυτό το δέσιμο, στην οικειότητα. Θα μπορούσα βέβαια, να αναφέρω μια- μια ξεχωριστά, αλλά θα μου πάρει πολύ ώρα και να τις αναφέρω και να διαλέξω ποια θα μπει πρώτη και ποια δεύτερη.

Είναι όλες εκείνες οι στιγμές που ενώ πίναμε καφέ ή συζητούσαμε, λίγο αργότερα υπήρχε ησυχία χωρίς αυτό να είναι αμήχανο. Σαν να χαρίζουμε λίγη ώρα στον καθένα να παρατηρήσει γύρω του, να σκεφτεί κάτι ή ακόμα να χαζεύουμε ο ένας τον άλλον, χωρίς λόγο, χωρίς να σκεφτόμαστε κάτι. Για μένα αυτή τη στιγμή την χαρακτηρίζω ως  "απόλυτη λευκή σκέψη" που όλοι έχουμε ανάγκη για μερικά λεπτά.  

3 σχόλια:

  1. Αν κάτι σου θυμίζει το όνομα...ναι έχεις δίκιο!χαχα
    Έχω καταλάβει οτι το συγκεκριμένο θέμα σε προβληματίζει ιδιαίτερα,αν και κατά την γνώμη μου δεν θα έπρεπε.Καταλαβαίνω την μελαγχολία που αισθάνεσαι όμως εκείνους που έχεις πραγματική ανάγκη,δεν πρόκειται να τους χάσεις ποτέ.Ίσως το οτι θα αλλάξει η καθημερινότητα σου είναι αυτό που θα σου κακοφανεί περισσότερο.
    την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε βρήκαμε λοιπόν και με καινούργιο όνομα!!
      Τώρα που το σκέφτομαι, σίγουρα είναι μελαγχολία; Μήπως το κάνω για να εξιλεωθώ αργότερα που θα πάω σε νέα "παλατάκι" και θα ξεχάσω το παλιό; χαχαχα Ίσως...
      Το μόνο σίγουρο είναι οτι με τους ανθρώπους που δεν θες να χαθείς, δεν θα χαθείς.
      Καλή ώρα εμείς!

      Διαγραφή
  2. Είδα τον τίτλο του blog σου από της Νικολέτας και με.. κέντρισε! :)
    Πολύ ενδιαφέρουσα πρέπει να είναι η ταινία, θα την αναζητήσω..
    Όσο για τις στιγμές που περιγράφεις λίγοι καταφέρνουν -τελικά- να τις αναγνωρίσουν!
    Προσωπικά είναι από τις αγαπημένες μου.
    Καλή συνέχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή