Το Τέλειο Ζευγάρι

7.5.16
Το τέλειο ζευγάρι, γνωρίστηκε μέσω μιας κοινής παρέας, ήταν σαν αυτό που λένε "έρωτας με τη πρώτη ματιά".
Αυτή, η τέλεια γυναίκα με την αψεγάδιαστη ομορφιά κι εκείνος, ένας αντίστοιχος "John John". Αντάλλαξαν τηλέφωνα κατευθείαν και χωρίς πολλές καθυστερήσεις κανόνισαν την επόμενη τους συνάντηση.

Μετά από μερικές συναντήσεις, χωρίς -πάλι- χάσιμο χρόνου, έγινε η πρόταση γάμου. 
Παρ' όλου που και οι δυο ήταν τόσο μικροί, δεν δυσκολεύτηκαν να κάνουν αυτό το μεγάλο βήμα στη ζωή τους.
Όλα έγιναν σε διάστημα ενός χρόνου, τότε μου φαινόταν το ζευγάρι της χρονιάς. Σήμερα αυτό το διάστημα μου φαίνεται πάρα πολύ  μικρό. Αλλά σαν θέλει η νύφη και ο γαμπρός, τύφλα να έχουμε οι υπόλοιποι.
Πολύ γρήγορα λοιπόν, ήρθε ένα ξανθό γλυκύτατο κερασάκι στη τούρτα της ευτυχίας τους... ένα μωράκι, για να τους κάνει ακόμα πιο χαρούμενους.
Σήμερα, έπειτα από λίγα χρόνια, το "τέλειο ζευγάρι" μεταμορφώθηκε σαν εκείνα τα ψυχρά ανδρόγυνα που αδιαφορούν, έχει χαθεί κάθε ίχνος ερωτισμού ανάμεσα τους και το μόνο που τους κρατάει δεμένους είναι η υστεροφημία τους- να μείνουν για πάντα στην ιστορία ως το "τέλειο ζευγάρι".

Εκείνος σταμάτησε να της κρατάει το χέρι τρυφερά και εκείνη σταμάτησε να τον κοιτάζει στα μάτια με θαυμασμό. 

Ο γάμος σκότωσε τον έρωτα; Η εμμονή τους να είναι πάντα τέλειοι; Νομίζω πως δεν θα μάθουμε και δεν μας αφορά, ο πραγματικός λόγος. 

Ξέρω όμως να σου πω, ποια ήταν η αφορμή που ξεκίνησα να του διηγούμαι την παραπάνω ιστορία. 
Μια ερώτηση που "έπεσε" στο τραπέζι πριν λίγους μήνες: πως καταλαβαίνεις ότι έχεις βρει το ταίρι σου. 
Κάποιοι απάντησαν πως νιώθεις μια έλξη σαν να είστε δυο μαγνήτες, άλλοι αισθάνονται απλά ότι περνάνε καλά... Ενώ σε μια κουβέντα με έναν ειδικό σχέσεων, μου περιέγραψε όλα τα σημάδια που τον έπεισαν πως είχε βρει το άλλο του μισό, αλλά και για εκείνα που τον έκαναν να νιώθει πιο μόνος από ποτέ. 
Στο παρελθόν πίστευα πως υπάρχουν φόρμουλες για να είστε το τέλειο ζευγάρι και για ιδανικές σχέσεις. Όλο αυτό με αγχώνει, τι σημαίνει "τέλειος σύντροφος;", το "ιδανικό" είναι κάτι το υποκειμενικό, είναι μια εικόνα που πλάθει το μυαλό μας. Ιδανικό για μένα θα ήταν να ξυπνάω και να έχω έτοιμο καφέ στο κρεβάτι, χωρίς να τον ετοιμάσω. 
Στις πραγματικές μου σχέσεις θέλω ρεαλιστικές συνήθειες, όπως εκείνο το μεσημέρι που θα ξαπλώσω στην αγκαλιά του διαβάζοντας ένα βιβλίο. Το πραγματικό ζευγάρι, θα ήταν για μένα εκείνο που αβίαστα θαυμάζει, νιώθει περήφανο, αγαπά και κατανοεί τον σύντροφο του. 




1 σχόλιο: