Θεωρία (συνωμοσίας) για τον ερωτικό άνθρωπο

14.7.16

Δεν θα σου μιλήσω για τον έρωτα, στην πραγματικότητα υπάρχουν τόσες διαφορετικές αναφορές και μελέτες  γι’ αυτόν, που δεν χρειάζεται να σου πω κάτι άλλο. Ισως   δυσκολεύομαι ακόμα περισσότερο, γιατί στα περισσότερα λογοτεχνικά βιβλία, στην κορύφωση του έρωτα το ζευγάρι πεθαίνει. Γιατί στις χολιγουντιανές κομεντί, μετά το πρώτο φιλί, πέφτουν οι τίτλοι.
Αλλά θα σου πω για κάτι άλλο που λατρεύω να μιλάω και το ξέρω καλά!

Κυριαρχεί μια επιφανειακή άποψη, για την έννοια του «ερωτευμένου», υποστηρίζεται δηλαδή οτι είναι η έντονη αγάπη που νιώθεις εξαιτίας κάποιου και όχι επειδή ενεργείς εσύ γι’ αυτό.
Αντίθετα, υποστηρίζω πως «ερωτευμένος» είσαι ναι μεν, όταν συναντάς το ταίρι σου, αλλά πριν από αυτό είσαι «ερωτικός».
Ερωτικός είναι αυτός που αντλεί αισιοδοξία στην καθημερινότητα του, από την επιτυχία στην δουλειά του μέχρι και στην διαχείριση της αποτυχίας του. Εκείνος που παλεύει για να αποκτήσει όσα θέλει, δεν συμβιβάζεται με κάτι άλλο.
Αυτός ο ερωτισμός δομείται πάνω στην σιγουριά των αποφάσεων, στους υψηλούς- μακροχρόνιους στόχους και στην μοναχικοτητα. Έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής επιβίωσης στην πόλη, αναζητά κάτι παραπάνω και τότε έρχεται και η στιγμή που επιθυμεί έναν ολόκληρο* άνθρωπο για να μοιραστεί όλα αυτά.



Εδώ νομίζω, είναι η κατάλληλη στιγμή να αναφέρω ακόμα μια λανθασμένη άποψη. Δεν είμαστε τα «άλλα μισά» κανενός, αν ψάχνεις το άλλο σου «μισό» εκεί έξω, πρέπει να σε προειδοποιήσω ότι δεν θα το βρεις, γιατί δεν υπάρχει. *Είμαστε ολοκληρωμένοι άνθρωποι που αναζητάμε ολοκληρομένους ανθρώπους, να μας εμπνεύσουν.
Η θεωρία περί «μισών», μου βγάζει ένα αίσθημα μιζέριας. Είναι σαν να αναγνωρίζω ότι δεν είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και ψάχνω ένα άλλο μισό, που θα λειτουργήσει σαν μπάλωμα στις δικές μου "ατέλειες". -Μ' αυτό βέβαια, δεν υποστηρίζω πως θα πρέπει να   είμαστε τέλειοι ή αναζητάμε τέτοια άτομα, γιατί πάλι δεν θα τα βρούμε. 

Μιλάμε για ώριμες προσωπικότητες, που γνωρίζουν, αποδέχονται και αυτοβελτιώνονται κάθε μέρα που περνάει. 
Στην πρώτη θεωρία που έχει καθιερωθεί για την αναζήτηση συντρόφου, αναφερόμαστε για μισούς – ανολοκλήρωτους ανθρώπους που αναγνωρίζουν και αποδέχονται τον χαρακτήρα τους. Γι’ αυτό και το συναίσθημα που λαμβάνω είναι της απαισιοδοξίας, της μιζέριας και της καθήλωσης.
Νομίζω, ότι όλοι έχουμε ανάγκη γύρω μας από ανθρώπους που λυσσάνε για ζωή, που έχουν στόχους και θα μας εμπνεύσουν, τους ίδιους. 


Σήμερα είναι η κατάλληλη εποχή για να δημιουργήσουμε τέτοιες σχέσεις- οποιαδήποτε είδους σχέσης. Διότι, η δέσμευση στις μέρες μας, δεν αποτελεί υποχρέωση για τους ανθρώπους, αποτελεί την επιλογή του καθενός μας, ένα προνόμιο που δεν θέλουμε να χάσουμε. 



Life too short for bad relationships.. and boring hair.


photos: sesilda.ss

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου