Αγαπητέ Άγιε Βασίλη...

29.12.16

Λίγο μετά από τα Χριστούγεννα και λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά, μέρες που όλα κυλάνε τόσο αργά, εξάλλου η ίδια η πόλη με τα  τόσα στολίδια δεν σ’ αφήνει να σκεφτείς κάτι άλλο πέρα από τις γιορτές.  
Μια από τις πιο απολαυστικές στιγμές μου,  είναι τα πρωινά χουχουλιάσματα στο παράθυρο παρέα με (τι άλλο;) ζεστό καφέ και το αγαπημένο χριστουγεννιάτικο άλμπουμ.
Αυτή η περίοδος των γιορτών, ήταν και είναι για μένα σημαντικές μέρες.   Γεννήθηκα σε μια μεγάλη οικογένεια, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι το τελευταίο μέλος κι αυτό σημαίνει, ότι όταν ήμουν στην ηλικία που αρχίζουν οι αναμνήσεις μου, όλα τα υπόλοιπα μέλη, ζούσαν χώρια. Μεγαλύτερα αδέρφια σε διαφορετικές πόλεις, γονείς που για κάποιους λόγους δεν μένουν πια μαζί. Έτσι, αυτό που μου έλειπε από το σπίτι ήταν η φασαρία, ο κόσμος, τα πλούσια στρωμένα με φαγητά τραπέζια.
Όπως καταλαβαίνεις, τα Χριστούγεννα ήταν η τέλεια περίοδος για μένα, το σπίτι γέμιζε γέλια, αγκαλιές,  πολλά δώρα, ταινίες και επιτραπέζια ως αργά το βράδυ…
Κάπως έτσι συνδύαζα πρακτικά, από τη μια πλευρά την ηρεμία και απο την άλλη, την φασαρία. 


Την Πρωτοχρονιά, συνηθίζαμε να τη γιορτάζουμε με ακόμα περισσότερο κόσμο, στο σπίτι της γιαγιάς – ή για να ακριβολογώ, στο σημείο συνάντησης τριών οικογενειών-.  Το σπίτι της γιαγιάς, στο οποίο συνήθιζα να πηγαίνω καθημερινά, ήταν το δεύτερο σπίτι για μένα, έτσι ο Άγιος Βασίλης ποτέ δεν ξεχνούσε να φέρει ένα δώρο και ‘κει.
Πριν ακόμα ανέβεις τη σκάλα της εισόδου, μύριζες όλα τα φαγητά και τα γλυκά που σε περίμεναν, κι όταν χτυπούσε το κουδούνι  ξεκινούσαν οι μαντεψιές .
Οι «μεγάλοι» στο σαλόνι να συζητάν και οι «μικροί» στο εργαστήρι του παππού – που ποτέ δεν είχε παιχνίδια, οπότε αυτοσχεδιάζαμε.
Μια χρονιά... αυτή που μάλλον ήμουν πολύ τυχερή, αφού επιστρέψαμε στο σπίτι μετά την αλλαγή του χρόνου, ένα δώρο με περίμενε και στο δικό μου σπίτι. Ο Άγιος Βασίλης, είχε φάει το καθιερωμένο κουλουράκι και το γάλα, λιγο πριν φύγει όμως, μου άφησε ένα σημείωμα με ευχές, το οποίο είχα κρατήσει για πολλά χρόνια. Σίγουρα δεν πίστευα όλα αυτά τα χρόνια ότι ήταν δικό του σημείωμα, αυτό που με έκανε να το κρατήσω, ήταν ότι πίσω από αυτό το πακέτο κρυβόντουσαν τέσσερις υπέροχοι άνθρωποι που προετοίμασαν την έκπληξη.

Επιστρέφοντας στο σήμερα,  σε ένα χριστουγεννιάτικο δείπνο γεμάτο νέα πρόσωπα, αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι η αξία του δώρου δεν είναι στη τιμή, βρίσκεται στην σκέψη του άλλου για σένα, στις ώρες που έψαξε να το βρει. Ενώ τις περισσότερες φορές αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένο - εκτός απο το ίδιο το δώρο βέβαια- είναι το πρόσωπο που στο χαρίζει μαζί με πολλές – πολλές αναμνήσεις.




*Αυτό το album, δεν είναι απλά το soundtrack όλων των γιορτών μου, κρύβονται πολλές Χριστουγεννιάτικες ιστορίες… που δεν σου αποκαλύπτω… ακόμα!* 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου